• Esra ASLAN

İstanbul Deyince

Birde İstanbul’un şöyle bir hali ve ahvali vardır duyduğum .

Fatih Sultan Mehmet han İstanbul’u fetih ettiğinde Ebu Vefa Hz lerinin dergahına gider , lalası yani hocası ile , ( molla Gürani Hz ile) tahta kapıyı çalar öğrencilerden biri açar ve buyrun der, Sultan Ebu Vefa Hz lerini görüp elini öpmek istiyoruz der.

Öğrenci Ebu Vefa Hz lerine gelir ve derki efendim eğer yanlış görmediysem sultan Hzleri burada ve sizi görmek istiyor der. Ebu Vefa Hz söyleyin sultanımıza müsait değiliz, görüşemeyiz, dönsün , der öğrencsine. Öğrenci sultana iletir. Sultan’ın gözleri doldu , öğrenci şaşkın celallenmesini bekliyor ama Sultan’ın. Sultan ise gözleri doluyor . Fatih Sultan Mehmet han Hzleri diyor ki. Gördün mü lala , Bizansın aşılmaz denilen surlanı aştık Evvel Allah ama bak bir tahta kapıdan geçemiyoruz.

GÖNÜL BU DİYOR RIZA OLMADAN GİRİLMEZ VE GEÇİLMEZ diyor. ( En çok hoşuma giden cümlesi ) Bunun devamı da var, isteyen olursa yine yazarım. Lakin burada anlatmak istediğim ise istanbul’u İstanbul yapan başta Resulullah’ın hadisi ile şereflenip onun için kan ve göz yaşı ile alınması ve içindekilerdir. Yani toprağında yatanlardir. Derler ki vecde göre konuşmak hoştur . Yani karşıda ki kişinin konuşmasına göre konuşmak, keza bende sizin gibi divan edebiyatinin üstadlarından Nafi nin bir şiiri ile bitirmek istiyorum acizane.

Sözüm…

en derinden uykulardan kaldırandır sözüm, …güne el koyanları yıldırandır sözüm, zamanı zemini daralmış olanlara, gönüllerince zemindir, zamandır sözüm,

zalim beni bir işaretle kahretse de, onun ordusuna karşı koyandır sözüm, cihan saltanatı zamanla sönerken, yandıkça daha da parıldayandır sözüm,

güç verir, bilinç üretir, sevinç bağışlar, yüzü gülmemişlere armağandır sözüm, ey mutsuzluk gecesinde bunalanlar, size müjde yıldızları saçandır sözüm,

dünya bir benim diyenlere derim ki, bu sofrayı herkeslere açandır sözüm, varsın günün sultanları değer vermesin, onlar göçüp gidince sultandır sözüm.

Fi Emanullah.

0 görüntüleme0 yorum